Την Τετάρτη 29 Ιουλίου 2026, η Belle Arte Lamia παρουσίασε την παράσταση “Πάτρια Εδάφη”, στο πλαίσιο του 20ού Φεστιβάλ Οίτης.

Η παράσταση βασίζεται στην απλή, μεν, αλλά βαθιά παραδοχή πως η Παράδοση είναι διττή. Από τη μία, προσφέρει κοινό βίωμα, συγκίνηση, συλλογικότητα, ενώ γίνεται το μέσο για να εκφράσεις λύπη, χαρά, καημό και να νιώσεις μέρος μιας κοινότητας. Από την άλλη, κουβαλάει μέσα της αναχρονιστικές ιδέες, στερεότυπα, πατριαρχικές αντιλήψεις, κοινωνικούς περιορισμούς που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

Οι ηθοποιοί της παράστασης χρησιμοποιούν μια σκηνική γλώσσα άμεση και σωματική για να ξεδιπλώσουν αυτά τα υλικά της λαϊκής μας Παράδοσης και να τα εξετάσουν με νέα, φρέσκια ματιά. Η ματιά τους είναι καθαρή, σύγχρονη, απαγκιστρωμένη από το “έτσι τα βρήκαμε”.

Η παράσταση αγγίζει με τόλμη τα στερεότυπα που διαμορφώνουν τις ζωές μας όπως τις πατριαρχικές αντιλήψεις που παρουσιάζονται ως “φυσικές” ή “παραδοσιακές”, αλλά και τον σεξισμό και μισογυνισμό που κρύβεται πίσω από καθημερινές φράσεις, έθιμα, τραγούδια και αφηγήσεις. Αναφέρεται στις γυναικοκτονίες, που δεν είναι μεμονωμένα εγκλήματα, αλλά η ακραία έκφραση μιας κουλτούρας που μαθαίνει στις γυναίκες να σωπαίνουν και στους άντρες ότι αυτές αποτελούν κτήμα τους. Στηλιτεύει τα κοινωνικά “πρέπει” που εγκλωβίζουν και τα δύο φύλα σε ρόλους που δεν διάλεξαν, δείχνοντας πώς γυναίκες και άντρες γίνονται θύματα των ίδιων στερεοτύπων.

Μέσα από μικρές σκηνές, αφηγήσεις και σωματικές εικόνες, η παράσταση αποκαλύπτει το πώς αυτά τα “πρέπει” γεννούν φόβο, σιωπή, βία. Ένα έργο που κοιτάζει κατάματα την Παράδοση, όχι ως μουσειακό έκθεμα, αλλά ως ζωντανό υλικό που συνεχίζει να διαμορφώνει συνειδήσεις, συμπεριφορές και κοινωνικές δομές.

Παρακολουθήσαμε μια παράσταση που δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις, αλλά θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: πώς μπορούμε να ξαναδιαβάσουμε την παράδοση χωρίς να χάσουμε την ομορφιά της; Η παράσταση “Πάτρια Εδάφη” μάς υπενθυμίζει ότι η παράδοση δεν είναι μόνο ό,τι κληρονομήσαμε είναι και ό,τι επιλέγουμε να συνεχίσουμε. Μας καλεί να αναγνωρίσουμε τις πατριαρχικές και συντηρητικές αντιλήψεις που επιβιώνουν μέσα της (αλλά και μέσα μας) και να αναζητήσουμε νέους τρόπους να τις υπερβούμε.

Και τότε ίσως μπορέσουμε να φανταστούμε ένα μέλλον όπου το παραδοσιακό θα είναι πιο φιλικό.

Ταυτότητα της παράστασης
Σύνθεση-Ερμηνεία: Μαριλένα Βασιλείου, Αγάθη Ευθυμίου, Ηρώ Καψοκόλη, Πασέ Κολοφωτιάς, Σπύρος Λούκουτος, Μαρία Μανουσίδου, Νίκη Πιάνου, Ιάσονας Πολύδερας, Ιωάννα Πουλοπούλου, Ίριδα Σταύρου

Σύνθεση-Σκηνοθεσία-Διδασκαλία Παραδοσιακών Χορών: Κωνσταντίνος Γιουρνάς

Σύμβουλος στη Δραματουργία: Ελένη Μολέσκη

Σύμβουλος στη Χορική Λειτουργία: Αμαλία Μουτούση

Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση